Μπορεί να βρισκόμαστε και εμείς στο μεσοδιάστημα, σαν την Σούζι. Απλά να μην το έχουμε καταλάβει. Το ένα βήμα να μας φέρνει πιο κοντά στο θάνατο και άλλο να μας κρατά δεμένους με την ζωή. Κι η λωρίδα αυτή ανάμεσα στον ουρανό και την γη, να έχει πράγματι αυτήν την μορφή. Τα δέντρα να έχουν για φυλλωσιές χρυσοπράσινα σπουργίτια. Να περπατάς την μια στιγμή ανάμεσα στα στάχυα και την άλλη να πρέπει να τα κολυμπήσεις. Στην θάλασσά σου να μην επιπλέουν καράβια αλλά πολύχρωμες μπάλες που σηκώνουν γλυκά κύματα. Κι ο ήλιος τη μια να γίνεται ρολόι και την άλλη λουλούδι που ανθίζει. Αν βρισκόμαστε στο μεσοδιάστημα, μπορούμε να μην επιστρέψουμε ποτέ;Παρακαλώ...
0 σκέψεις:
Δημοσίευση σχολίου